نازي: بيا زير چتر من كه بارون خيست نكنه
مي گی كه خیلي قشنگه كه بشر تونسته آتيشو كشف بكنه
و قشنگتر اينه كه
ياد گرفته گوجه را
تو تابه ها سرخ كنه و بعد بخوره 
راسي؟ يه روزي
اگه گوجه هيچ كجا پيدا نشه
اون وقت بشر چكار كنه؟
تو: هيچي نازي
دانشمندا تز مي دن تا تابه ها را بخوريم
وقتي آهنا همه تموم بشه
اون وقت بشر
لباسارو مي كنه و با هلهله
از روي آتيش مي پره
نازي: دوربين لوبيتل مهريه مو
اگه با هم بخوريم
هلهله هاي من و تو چطوري ثبت مي شه 
تو: عشق من!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
آب ها لنز مورب دارند
آدمو واروونه ثبتش مي كنند
عكسمون تو آب بركه تا قيامت مي مونه
نازي: رنگي يا سياه سفيد؟
تو: من سياه و تو سفيد
نازي: آتيش چي؟ تو آبا خاموش نمي شن آتيشا 
تو: نمي دونم والله
چتر رو بدش به من
نازي: اون كسي كه چتر رو ساخت عاشق بود 
تو: نه بابا، آدم!؟ بود...!!!!!!!!!

*** با اجازه ی حسین پناهی